Een Wankel Geloof, En Nog Een

Titel: Een Wankel Geloof, En Nog Een

Schrijver: Leo Stappers

Bindingswijze: Paperback

EAN: 9789062655434

Conditie: Goed

Staat van dit boek
Elk boek is handmatig gecontroleerd. Vragen? Stuur gerust een bericht.

Condities
Als nieuw Zo goed als nieuw, geen tot vrijwel geen gebruikssporen.
Goed Lichte gebruikssporen mogelijk, meestal geen aantekeningen.
Redelijk Zichtbaar gebruikt, kan sporen of aantekeningen bevatten.
Nieuw Ongelezen en in nieuwe staat.

Beschrijving:
Het thema van JONGENS TOCH - boeken van geloof, hoop en liefde - wordt bepaald door het dilemma dood versus leven. De ingrediënten zijn kunst, esoterie, religie.
Met de liefde, de grootste van deze drie, begint JONGENS TOCH. Tegen de klippen op, want neerslachtig zijn ze, verstaan de jongens in RIJM VAN OUDE LIEFDE, de kunst te leven. Zelfmoord wordt wel overwogen, maar afgewezen. Lessus, de hoofdpersoon, schrijft een verhaal. Maar in RIJM VAN OUDE LIEFDE wordt over dat verhaal enkel gepraat. Via allerlei invallen komt de liefde ter sprake, komt liefde tot stand.
GROEN GLOORT DE HOOP is het middendeel van het drieluik, een soort divertissement. Spannend en met eenzelfde erotische spanning als `Rijm van oude liefde'. GROEN GLOORT DE HOOP is het verhaal van een driehoeksverhouding. De hoofdpersoon is, zo blijkt langzaamaan, een gewezen prostitué met bijzondere belangstelling voor esoterische kunstvormen. En er is de taal waaraan alle personages duidelijk plezier beleven. Die taal, vooral, laat zien dat de jongens levensvatbaar zijn.
In EEN WANKEL GELOOF, EN NOG EEN gaan de jongens met ernst en passie diep in op het overkoepelende thema van JONGENS TOCH, vervat in Heines vers: Schlafen is gut, der Tod ist besser, aber am besten wäre: nicht sein. De handeling wordt gegeven in de vorm van een interview. De taal, ook als die in citaten tot hen komt, blijkt voor hen eens te meer een levensvoorwaarde, een manier van leven.
Is de verhaalontwikkeling in de roman episch, op het cerebrale af, de taal is lyrisch, poëtisch, zinderend. En er is volop humor en zelfrelativering. De couleur locale van het Limburgse klinkt door in de bijzondere taal. Leo Stappers (1948), - filosoof, schilder, kenner van de middeleeuwen, bibliothecaris en verzamelaar - zet met Jongens toch een tot nu toe onbekend schrijverschap neer.